I. İdealin çağrısıyla ve gerçekliğin tüm çıplaklığıyla: —bugün liderlik ülkesinde kaybolmuş, unutulmuş ve parçalanmış her ne erdem varsa— onları tek bir yapı içinde yeniden doğrultmak ve insanlık onurunun hizmetine vermek istiyorum. Sahiden, yeni ölçüler göstermek istiyorum, yeni hakikatlerle birlikte; ve yanlışların, eksiklerin ve erdemi eksilten bütün yoksunlukların üzerine germek istiyorum başka bir düzeni, renkli bir gök gibi. İşte bu yüzden susmayı öğrenemedim henüz; çün

Ey kardeşim! Korkun gözcün olsun, efendin değil; kaygın sorunu göstersin, yolu değil; umudunsa en sarp geçitlerde hep önünde yürüsün! Evet, sensin bütün bu kuvvetlerin ortasında duran; ürken de sensin, hükmeden de, yolunu yeniden kuracak olan da! ... Her sabah yeni bir başlangıç sunulur sana; fakat yeniden doğmuş olmazsın yalnız çapaklı gözlerini açmakla. Unutma! İnsan, eski ve yanlış bir buyruğa yeni bir “evet” vermediği gün yeniden doğar. ... Ya halkaları yere atar da onlar

Evet, karşına çıkacak hakikatten kaçıyorsun sen! Ve her gece indiğinde, düşüncelerinin üzerine temiz örtüler çekiyorsun! Ah, Bilmez misin? Gündüzden kaçan yüz, karanlıkta insana daha yakından bakar. ... Ey gece, sen sessiz hırsız! Gündüzün uğultusunu çalarsın da sakladığı kendi sesiyle insanı, baş başa bırakırsın. Kolay değildir karanlıkta uyanık kalmak; zira beden uyku isterken, bastırılmış kara düşünceler gözlerini açar. ... Ey kardeşim! Sen onların nöbetçisi değil, kendi r