Ergün Gültekin

“Her güzel şey benim olsun!” Böyle konuşur sıradan insanın arzuları. Ah! Hepsi kendine toplamak ister; Ama üst insan paylaşmayı öğrenmiştir. ... Üst insan, İnsan için her zaman kıskanılan kişidir: Çünkü insanı Arzularıyla yetinmekten alıkoyan odur. Ah, hevesine yenilen insan için Çok fazla eksiklik vardır tercihlerinde. Bu yüzden öfke duyar üst insana Ve onun yüksekliğine. Evet, onda gördüğü büyüklük, Aslında ne olmak istediğini ele verir. Üst insana duyduğu

Bir çift sözüm var değerleri övenlere. Ne erdemi dillerine dolaştırsınlar, ne de bir öğüt versinler; yalnız sevdiklerini söyledikleri şeylere baksınlar ve böylece yapıp ettikleriyle kendilerinden utansınlar. ... “Ben adaletten yanayım, hem de doğruluktan” — böyle konuşur sıradan kişi. Neden bu sefil çoğunluk gibi konuşalım ki? Ama görmüş ve sınanmış olan aykırı ruh der ki: “Bütünüyle savunduğum şeyim ben; onu korumuyorsam ona ait değilim ben. Evet! Bütünüyle yaptığım şey

Ey kardeşlerim, merhametsiz miyim ben? Ama derim ki: Çürümüş olana önce acımasız bir tokat gerek, doğrulukla uyandırmak için! Bugüne ait olan her şey – kayırıyor, eğip büküyor, teraziyi güçlüden yana bastırıyor: ah! kim sevgiyle doğrultmak ister onu! Ama ben – ben tekme vurup devirmek istiyorum aksine! ... Gürültülü hakaret ve tehditlerin nasıl koskoca düzenleri yiyip bitirdiğini bilir misiniz, ey kardeşlerim? – Günümüzün insanları: bakın, nasıl da alışıyorlar eğriliği

Ey gönül, sana sevgiyi öğrettim; kendi bolluğunu uzak kıyıda tanımayı ve öteki kalpte kendi sırrını bulmayı. Evet, sana kendi bütünlüğünü öteki yarım elmada tanımanın sevincini öğrettim. ... Ey gönül, seni mevsimlerin hükmünden arındırdım, üzerinden tüm eskimeleri ve tüm solmaları sildim; sevgin artık günlerle çoğalmıyor ve gecelerle eksilmiyor. Evet, Sevenin sevgisinin ne yorulduğunu ne de yaşlandığını öğrettim sana! ... Ey gönül, arzuların beklentilerini temizledim üzerinde

Ah! İyi kalpli olmak değil: eylemsizliktir korkunç olan! Üzülen bakışın insanın karanlığına düştüğü ama elin yine de insana iyiyle uzanmadığı eylemsizlik! Başı döner insanın orada, bu iki tercihten: bir yanı kaçmak ister, öteki yanı uçuruma rağmen mazlumu tutmak ve kaldırmak ister. ... Ah, dostlarım, anlayabildiniz mi benim yüreğimin anlatmak istediği bu çelişkiyi? İşte budur insanın uçurumu ve tehlikesi: bakışların insanın düşüşüne düşmesi ve ellerinin yine de kıpırdama

Severim kendisini sevdiği için kendini yerden yere vuranı: çünkü bilir, benliğinin kibri mahvedecektir onu. Evet! Severim tevazuyla batmaktan başka bir yaşam bilmeyeni - öte tarafa insanlık onuruyla geçendir o! ... Ah! Kendi yüksekliğini ilk küçümseyen değil midir, kendini aşmak isteyen? Severim kendini en büyük aşağılayanı, çünkü odur adaletin büyük hürmetkârı ve öteki kıyıya duyulan özlemin neferi. ... Ah! Nice kandil gördüm: yağını sakladığı için karanlıkta kal