Ah! Eksik Ruhlar Kadar Kimse Teşekkür İstemez Yeryüzünde!
- Ergün Gültekin
- 18 May
- 2 dakikada okunur
Severim kendisini sevdiği için kendini yerden yere vuranı: çünkü bilir, benliğinin kibri mahvedecektir onu.
Evet! Severim tevazuyla batmaktan başka bir yaşam bilmeyeni - öte tarafa insanlık onuruyla geçendir o!
...
Ah! Kendi yüksekliğini ilk küçümseyen değil midir, kendini aşmak isteyen?
Severim kendini en büyük aşağılayanı, çünkü odur adaletin büyük hürmetkârı ve öteki kıyıya duyulan özlemin neferi.
...
Ah! Nice kandil gördüm: yağını sakladığı için karanlıkta kalan!
Bu yüzden severim mahvolmak ve kurban olmak için ufkun ötesinde bir neden aramayanı: yeryüzü gelecekte daha temiz olsun diye kendini cömertliğe kurban edeni.
...
Severim geçmişteki yanlış sözlerden bugünü kurtaranı: çünkü şimdiki zamandakilerin nefesiyle yarını büyütmek ister o!
Evet! Severim hakikati idrak etmek için yaşayanı ve gelecekte değerler yaşasın diye nefes alanı. Böylece zalim dünyada, doğrulukla kendi batışını ister o!
...
Severim kendisi için bir nebze iyi bile alıkoymak istemeyip, tamamen kendi erdemine sadık olmak isteyeni; böylece köprüden diğergâm olarak geçer o!
...
Ah! Nice kişiler gördüm: acıdan kaçarken küçülen, fakat mahvolmayı göze aldığı gün kendi yüksekliğine ulaşan!
Evet, evet! Severim kendi erdeminden kendi tutkusunu ve kendi kara talihini yaratanı: böylece ancak cesaret uğruna yaşamak ister o ve artık korkuyla var olmak istemez.
...
Evet severim başarı ona kavuştuğunda utanıp da kendine: "Daha fazla ne yapabilirdim?" diye soranı – çünkü sorumlulukla dertlenerek mahvolmak ister o!
...
Ah! Eksik ruhlar kadar kimse teşekkür istemez yeryüzünde!
İşte bu yüzden severim emeği harcanıp gideni, ne övgü bekleyen ne de yergiden çekineni: çünkü hep armağan eder gayretini ve kendi iyi niyetini esirgemek istemez o!
Evet! Severim bir işe başlamadan önce güneş gözlerle güleni ve her zaman vaat ettiğinden daha fazlasını yerine getireni: çünkü kendini çalışkanlıkla aşarak batmak ister o!
...
Severim yaralandığında bile ruhu merhametli kalanı ve bir kötülüğe kötülükle karşılık vermediği için yok olup gideni: böylece köprüden asaletiyle geçer o!
Severim ruhu sevgiyle dolup taşanı, bu yüzden nankörlük yapanı dahi kucaklayanı; böylece her uzattığı el, kendi eksilmesi olur onun.
...
Severim ağır damlalar gibi dürüst olanı, o ki tek tek düşer insanların üzerindeki kara buluttan: yıldırımın yaklaştığını haber verir de iyiye davet eder.
Ey kardeşlerim! Bakın, ben o yıldırımın kalemiyim, o buluttan kopan sözüm.
Evet ben! Öteki kıyıya susayanların çağrısıyım!
18 Mayıs 2026
ODTÜ, Ankara
Liderlik Okulu – Güz Dönemi Eğitim #37
Yorumlar