Ey Lider Olmak İsteyen, Hazır Mısın?

Ne! Etik bir lider mi olmak istiyorsun kardeşim?

Gerçekten mi?

Kendi omuzunda adaleti taşımak mı istiyorsun?

Dur! Biraz daha tereddüt et de… Beni dinle!

“Etik liderlik güçsüzlüktür!

Erdemli olan yönetemez!” —

Böyle konuşur çıkarcı kalabalık!

Ha, ha!

Sen değil misin, uzun bir zaman onların sessizliğinde saklanan?

Ah! Kalabalığın sesi hâlâ senin içinde yankılanıyor!

“Ben sizin açgözlülüğünüzde yaşamıyorum!” desen bile,

içinde hâlâ yalnız kalma korkusu yankılanır!

Bak!

Vicdanın bir sorumluluk fısıldasa da

Bu korkunun son kırıntısı hâlâ sarsıyor senin kararlarını!

Ama sen!

Korkuya sarılıp sürünün koynunda mı uyuyacaksın —

yoksa dikenli yolu tek başına yürümeyi mi göze alacaksın?

Göster bana!

Erdemi sırtlayacak yüreğin var mı?

Ne! Varsa göster!

Ah! Kardeşim!

Sen yeni bir ateş misin?

Yeni bir vicdan mısın?

Bir koruyucu kalkan mısın?

Etik değerin kendisi misin — yoksa kokuşmuş menfaate mi yaslanırsın?

Menfaati susturabilir misin, kardeşim?

Doğruluğun konuşsun diye kendi dilini kesecek misin?

Ha! Kesecek misin?

Tatlıdır o güce bulanmış koltuklar!

Tatlıdır alkışın büyüsü!

Ha! Sandın ki alkış korur?!

Alkış! Bağımlılık yaratır kardeşim!

Egonu kendi elinle parçalamazsan bir gün o yoksunluk seni de boğar!

Dur! Hatırla!

Sana herkes “Cömert ol!” dedi —

Ah, olma!

Önce kendine cömert ol!

Çünkü kendinden çalan, herkese muhtaç kalır!

Herkesi doyurmak istersin —

ama kendi sofrasını aç bırakanın, adaleti çorak bir topraktır!

Evet! Kendine bir tek yalan saklarsan, bin doğrunu yakar kül eder!

Unutma!

Kendine sadık olmayan, kime sadakati öğretebilir ki?

Ha! Hatırla!

Vicdanın sustukça menfaat konuşur!

Ve sustukça o bencil menfaat semirir!

Şimdi söyle!

Susturabilecek misin o fısıltıyı?!

Adalet! Evet! Haksızlık senin sınırındır!

Herkesi kucakla dediler — ha, ha!

Herkesi kucaklayan kılıcını düşürür!

Kucakladıkça sırtı zalime boş kalır!

Ah! Adaletin kılıcını keskin tutamayan,

bencil sürünün dişine yem olur!

Kılıcını saklama!

Ama kılıcını önce kendi yanlışına doğrult!

Zor olan, kendi bedelini kendi adaletinle kesebilmektir!

Ha! Hatırla!

Kendi yasasını kendine asmayan, adalete hükmedemez!

Evet! Celladın sensin kardeşim!

Kendi yanlışını kendi kılıcınla kesecek misin?

Kendini yüz kere öldürüp yüz kere diriltebilecek misin?

Ve şunu da unutma!

Bir gün gelecek — ha! bir gün gelecek —

Dost bildiğin yüzünü dönecek!

Alkış susacak!

İhaneti kendi sesinden işiteceksin!

Ve sen — o zaman aynada yüz arayacaksın!

Ah! Kimseyi bulamayacaksın!

Ve bir gün adaletin sende yorulacak!

Ve haksızlık kolay gelecek!

Hatta vicdanın bile yük olacak sana!

“Her şey boşa!” diye bağıracaksın bir gün!

Ama kimse duymayacak!

Ey lider olmak isteyen, hazır mısın?

Bilir misin riyakârlık nedir?

Ve seni arkandan hançerleyenlere karşı

adil olmanın… ağırlığını?

Evet! Kararlarınla düşüncelerini değiştirdin bazılarının!

İntikamını sessizlikle ödetirler sana!

Onlara doğruluğu gösterdin ama asla bağışlamayacaklar bunu!

“Nasıl olur da bana adil davranırsınız?” deme!

“Ben sizin adaletsizliğinizi kendime yakıştırmam!” de!

Evet! Haksızlıkla iftira atarlar sana!

Ama sen! Daha az kıvılcım verme!

Bir lider olmak istiyorsan!

Kendini söndürme! Yan!

Kül olsan da yan!

Ve alkış! Ha!

Nice lider gördüm — alkışla sarhoş oldu, alkışla gömüldü!

Alkış afyondur! Zincirdir!

Evet! Pranganı kendi ellerinle kırmazsan seni de bağımlı kılar!

Unutma! Alkışla beslenen alkışla gömülür!

Ve bir gün alkış susar — yoksul kalırsın!

Ey lider olmak isteyen, hazır mısın?

Ve bil ki…

Yalnızsın! Liderliğe giden bu yolda…

Ama unutma!

Karşına çıkacak en büyük düşman hep kendin olacaksın!

Sen! Kendi erdemini karanlıkta saklayan!

Kendine karşı bir hain, bir hâkim, bir cellat ol!

Bir korkak, bir cesur, bir pişman ol!

Kendini yüz kere öldürüp yüz kere dirilt!

Evet senden geçer tüm zaafların!

Kaçma!

Ne! Kendini seviyorsun — öyle mi?

O halde kendini parçalayarak sorgula!

Unutma! Kendini sorgulayan sever kendini!

Ha! Sevmeyen sorgular mı hiç?

Ey lider olmak isteyen!

Sen! Etik değerlerin dikenli yolundasın!

Bil ki bu yol, anlaşılmamanın soğuk yükünü tek başına taşımaktır!

Ah! Aykırı kişi!

Şimdi sor kendine:

Etik değerlerle yükselip hiç olmaya,

Gerçekten hazır mısın?

Böyle konuştu E1.

11 Temmuz 2025

Kurtköy, İstanbul