Affeden, Birini Değil — Evreni Bağışlar!
- Ergün Gültekin
- 6 Kas 2025
- 2 dakikada okunur
Ey insan!
Henüz hiçbir varlık doğmamıştı;
sessizliğin rahminde bir ışık titredi.
O titreşim, varlığın değil — bilincin yankısıydı.
Ve işte o anda, ışık yön buldu da anlam doğdu!
Ah! Anlam kendi üzerine eğildi; özünü duydu —
ve o öz, yankıya dönüştü: Değer adını aldı.
Sonra değer konuştu — ve niyet onun sesi oldu!
Evren o sesi duydu, ürperdi — ve varlık doğdu!
...
Ey insan!
Işık, bilginin değil — bilincin ateşidir.
Anlam, o ateşe yön veren ilk kıvılcımdır.
Bilgi öğrenir, ama değer hatırlar.
Çünkü bilgi, yönsüz ışıktır;
ama değer, o ışığın yönüdür!
Ah! Ne çok bilge gördüm —
ışığı taşıyıp da yönünü yitiren!
Oysa bilgelik, ışığın iyiliğe meyletme istidadını duymaktır;
ve o istidat, kalpte yankılandığında insan parlar.
...
Ey insan!
İyilik, varlığın çekim merkezidir;
her şey, kendi iyisine doğru eğilir!
Zaman, o eğilişte arınır da
her çağ, daha bilge bir vicdan doğurur.
Ve merhamet — evet, merhamet! —
o vicdanın nefesidir; ışığın tartısı, sevginin ölçüsüdür.
Zaman yaşlandırarak akmaz; seninle akar!
İnsanın değere kattığı her nefes, zamanı doğurur;
her anlamlı eylem, bir doğuşa;
her gülüş, bir evrene dönüşür!
Akan saate ant olsun!
Değere inanan,
güzel eylemde bulunan,
ve insanı hakka, sabra çağıran kişi —
zamanı var eder!
...
İşte o an, evren yeniden zıplar;
ışık yeniden doğar;
ve varlık hatırlar neden var olduğunu!
Ey insan!
Varlığın nedeni değerdir;
değer, anlamın yankısı;
anlam, ışığın yönüdür!
Yaratmak mı diyorsun?
Ha ha! O, iyiliği görünür kılmaktır.
Affetmek mi diyorsun?
O, zamanı yeniden başlatmaktır!
Çünkü affın içinde, evrenin ikinci nefesi gizlidir.
Evet! Kudret, niyetle arınırsa kutsal olur;
ve affın özünde, varlığı yeniden doğuran büyük bir sevgi parlar.
Affeden, birini değil — evreni bağışlar;
çünkü o, bir can değil — zamanı diriltir!
...
O hâlde her şey, kendi ışığına yönelsin;
ve o yönelim, varoluşun etik nefesi olsun.
06 Kasım 2025
Salihli, Manisa
Yorumlar