Ah! Var Mı Aranızda? Çağrımı Yüreğine Mühürleyecek...

E1, meydana hışımla çıktı. Adımlarının gölgesi kalabalığın suskunluğunu yarar gibiydi. Kimisi başını eğdi, kimisi nefesini tuttu ama o, değerleri bir yankı gibi gür bir sesle haykırmaya başladı. Sesinden, -suskunlukla mühürlenmiş tüm korkuları tek tek çatlatacak- bir hakikat akıyordu:

Ah! Ha!

Ne sandınız beni?

Bir kaya üstüne çöküp gözünü göğe diken

bir korkak mı sandınız?

Hayır!

Ben sulara adını yazanlardan değilim,

ben korkularını toprağa gömen,

mezarımdan sevgiyle seslenenim.

Evet! Yüreği haksızlıkla burulsa da

zalimlere mertlikle seslenenim!

Ha! Elleri taş kesilmiş,

dili mühürlü olsanız da

ben susmam!

Hakikati göğe savururum!

Sessizliğinizi yarar,

mezarınıza yankı salarım!

Ve şimdi o korku örtüsünü

kendi ellerinizle sıyırın bakalım,

var mı cesaretiniz?

---

Ha! Gördüm sizi!

En yüksek duvarları korkunuzla ördünüz,

ve o duvarın ardına gizlendiniz!

En şiddetli alkışlarınız ihaneti yaldızladı!

Ama ben sustum sandınız

oysa siz uyurken ben sesimi yıldızlara savurdum!

Belki bir yıldız işitir de

içinizden bir aykırı düş görür diye!

Ve o düş bir aslan olur da

buradaki zulmü kükreyerek yıkar diye!

Ah! Ben işte onu beklerim:

Siz susarken, o kükreme sizi uyandırsın diye!

---

Ey sorumluluğu başkasına yıkan kalabalık!

Ha! Siz gerçeği başkasının sırtına yüklediniz;

oysa hakikat, yürekten cesaret ister!

Evet! Bir meyveyi başkasının avucundan dilendiniz de

kendi elinizle hakikati tutuşturmayı göze almadınız!

Ne oldu?

Diliniz mühürlü, cesaretiniz toprağa gömülü!

Birisi gelsin de sizi kurtarsın istediniz!

Ha! Diken istemezsiniz ama

solarken gülü seyredersiniz!

Ben derim size:

Kim kendi elini taşın altına koymazsa,

Kendi gölgesine böyle gömülür!!

---

Bir lider dediniz — ha! Bir lider!

Tahtını menfaat kapısı sanmaz o!

Kendi rahatını yakar ki

o ışık mazlumun gecesine yol olsun!

Ama siz?

O tacı hazır nimet bildiniz!

Kıvılcımın başına üşüştünüz;

kendi menfaatinizi yücelttiniz,

Evet! Ortak iyiyi hiç düşünmediniz!

Hazıra konmak varken, kim elini ateşe sokar, değil mi?

Ah! Var mı aranızda kendi rahatını tutuşturacak?

Var mı külleriyle başkasına ışık olacak?

Ha! Var mı kanat açıp

karanlığı delip yıldızın kapısını tekmeleyecek biri?

---

Hayır!

Bir lider kendini feda etmez,

o bilir: feda yoktur;

iyiyi var eden, var kılan vardır!

Ha! Bilen bilir:

Onunki bir davadır :

kabuğunu kırmak, kendini toprağa gömmek…

Ah! Hayır! Bu feda değildir;

uykudaki hakikati uyandırmaktır!

Var mı aranızda?

Kaybedecek çok şeyi olup da

çıplak ayakla dikeni ezen?

Kökünü göğe yaslayacak,

içindeki sessiz yıldızı konuşturacak

bir aykırı yürek var mı?

---

Ha! Ha!

En çok aranan değildir o,

en çok gerek duyulandır!

Kendi içinde bir kuyu kazar da

sesini oraya gömer:

belki bir yankı bâtılı paramparça eder diye!

Tek başına kalır, razıdır!

Ama haksızlığı dişleriyle söker!

Var mı aranızda?

Tek başına kalsa da

geceyi yırtıp yıldızları konuşturacak bir yankı?

---

Bir liderin umudu?

Ha! Saf bir masal değildir o!

Umut basiretle taşınmazsa

mümkünler azim olmadan var olamaz!

Ah! Umut akılla yoğrulur,

zor sabırla gerçeğe bürünür!

Bilin ki umut, korkak elde çürür;

Ama cesaretle pişerse haksızlığı yok eder!

Var mı aranızda?

Oturduğu yerden nutuk atan değil,

adımlarıyla karanlığı çatlatacak,

o umudu bir kükremeye dönüştürecek

aykırı bir kudret sahibi var mı?

---

Ha! Kim var aranızda?

Alkışı zehir bilen,

yuhalanınca kök salan?

Kim var aranızda?

Övgüyle şişmeyen, yergiyle yıkılmayan?

Ah! Var mı?

Herkes susarken bile yıldızı düşünde görecek,

hakikati uykusundan koparıp

zulmü yok edecek bir aykırı yürek??

---

Bir lider!

Kimsenin bakmadığı yere bakar;

bilinmeyeni bilinenle yüzleştirir.

Evet! O kuyunun dibindeki aslanı uyandırır!

Ah! Ben o aslanı gördüm!

Sessizliğinizin gölgesinde uyur şimdi.

Ha, ha! Bir kükremesiyle

adaletsizliği paramparça edecek!

Var mı aranızda?

Kendi gölgesini yırtıp

o kükremeye dönüşecek bir yiğit?

---

Ha!

Bir lider altın tahtlara oturmaz,

yüreklerde sevgiyle yer tutar!

İnandığı değerleri boşluğa değil,

vicdanlara mühürler!

Ve ben?

Ben bir yıldızım, geceyi delen yüce kehanet!

Ama her geceye doğmam;

sadece bir aykırının düşüne düşer de

hakikati haykırırım!

Ah! Var mı aranızda?

Sözlerimi işitip kalbine gömecek,

çağrımı mühür gibi taşıyacak yürekli biri?

---

Ey yıldızsız göğe bakanlar!

Yürüyün!

Sözlerimi değil, yüreğinizi büyütün!

Hakkı, merhameti, sorumluluğu

omuz omuza taşıyın!

Ah! Evet!

Ben alkışla doğmadım, övgüyle büyümedim,

sadece suskunluğunuza yankı oldum!

Ama bilirim:

Benim sözüm bir tek

kendi cinsimden olan işitir!

Ha! O da yeter bana!

5 Temmuz 2025

Kazan, Ankara