Değerler Uğruna Bugün Susanlar, Yarın Hakikat Adına Konuşamaz!

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki adalet, güçlülerin sofrasında paylaşılacak bir lokma olsun!

İstemem ki zalimler gülsün, mazlumlar ağlasın!

İstemem ki adalet terazisi, çıkarın kefesinde eğilsin!

Ve istemem ki adalet eksilince, gece, her yüreğe kendi kederini sunsun!

Çünkü adalet, göklerin terazisidir;

Ve çıkarı adaletin üstüne koyan, vicdanını kendi elleriyle mezara gömer!

Ve ben adaleti, her canın yalvarışında bir dua olduğu için seviyorum!

...

İstemem, dostlarım!

İstemem ki yalan, marifet gibi sunulsun!

İstemem ki doğruluk, alay konusu olsun!

İstemem ki dürüst olan, yalnız ve susturulmuş kalsın!

Ve istemem ki hakikati söyleyenler, kalabalıkların nefretine hedef olsun!

Çünkü dürüstlük, insanın hem aynası hem sancağıdır;

Ve aynasını kıran, hangi yolda yürüdüğünü bilemez!

Ve ben dürüstlüğü, insanın alnındaki en temiz yazı olduğu için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki özgürlük, otoritenin merhametine kalsın!

İstemem ki düşünceler, korkunun duvarlarında yankı bulsun!

İstemem ki yürekler, zincirin pasıyla ağırlaşsın!

Ve istemem ki umut, zincirlerin gölgesinde boynu bükük solsun!

Çünkü özgürlük, insanın yüreğinde yanan bir ateştir;

Ve o ateş sönerse, geriye yalnızca küle dönmüş bir hayat kalır!

Ve ben özgürlüğü, varoluşun ilk çığlığı ve son nefesi olduğu için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki doğarken alnımıza yazılmış farklar, kaderimizi mühürlesin!

İstemem ki insan, yalnızca gücüyle tartılsın!

İstemem ki eşitlik, unutulmuş yeminler gibi yalnız kâğıtlarda yaşasın!

Ve istemem ki kardeşlik, sahte gülüşlerin ardında sessizce can versin!

Çünkü eşitlik, insanlık onurunun köküdür;

Ve kökü çürüyen bir ağaç, en güçlü rüzgârda devrilir!

Ve ben eşitliği, insanı kardeş kılan tek hakikat olduğu için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki makamlar, dalkavukların ödülü olsun!

İstemem ki koltuklar, ehliyetsiz ellerde oyuncak gibi savrulsun!

İstemem ki kabiliyet, sessiz çığlıklar arasında solup gitsin!

Ve istemem ki işin ehli olanlar, unutuşun soğuk kıyısında çürüsün!

Çünkü liyakat, bir düzenin direğidir;

Ve o direk kırılırsa, üstüne kurulan her değer yerle bir olur!

Ve ben liyakati, medeniyetin onurlu omurgası olduğu için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki hakkaniyet, kudretin sopası gibi eğilip bükülsün!

İstemem ki hak, dostlukların terazisinde hafiflesin!

İstemem ki hakkaniyet, isimlerin ve suretlerin ağırlığıyla sarsılsın!

Ve istemem ki hakkaniyet, yalnızca suskun duaların içinde yankılansın!

Çünkü hakkaniyet, vicdanın susmayan çağrısıdır;

Ve o çağrı kaybolduğunda, insanoğlu onurunu bile unutur!

Ve ben hakkaniyeti, tüm erdemlerin kalbinde atan gizli kudret olduğu için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki sevgi, çıkar pazarlarında suskun bir esir gibi boynunu eğsin!

İstemem ki yürekler, menfaatin paslı ellerinde yoğrulsun!

İstemem ki sevgi, suskun vicdanların arasında yetim bırakılsın!

Ve istemem ki sevgi, ruhsuz bir ticarete dönüşsün!

Çünkü sevgi, varoluşun en hakiki nefesidir;

Ve sevgisiz kalan bir dünya, yıldızlar altında bile sonsuz bir karanlığa gömülür!

Ve ben sevgiyi, hayatı kutsal kıldığı için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki kibir, hikmetin berrak pınarını çamura bulasın!

İstemem ki tevazu, zayıflık sanılsın ve alayla gölgelenip solsun!

İstemem ki büyüklük, yalnızca yüksek seslerin sarhoşluğu zannedilsin!

Ve istemem ki insan, başkalarını ezerek kendi boşluğunu büyütsün!

Çünkü tevazu, kendini küçültmek değil; başkasının ışığını büyütmektir;

Ve kendi parıltısından vererek başkasını yüceltebilenler, gerçek kudreti taşır!

Ve ben tevazuyu, insanı sessizce büyüten olduğu için seviyorum!

...

İstemem, ey dostlarım!

İstemem ki korku, cesaretin yerini alsın!

İstemem ki doğruyu savunanlar yalnız bırakılsın!

İstemem ki korkaklık, aklın ardına saklanan bir mazeret olsun!

Ve istemem ki haksızlık karşısında susanlar, gün geldiğinde adalet diye haykırsın!

Çünkü cesaret, insan ruhunun sarsılmaz kalkanıdır;

Ve cesaretsiz bir yürek, kendi gölgesinde kaybolur!

Ve ben cesareti, korkusuzca doğan yeni bir sabah olduğu için seviyorum!

...

Ey dostlarım!

Haydi öyleyse;

İçinizdeki değerler ateşini yakın,

Yüreğinizdeki erdemi kuşanın!

Çünkü:

Biz burayı

Bir barış, huzur ve esenlik yurduna dönüştürmek isteyenleriz.

Merhametin hüküm sürdüğü,

Adalete talebin olmadığı...

Kalkın, ey dostlarım!

Kendi yüreklerinize bir ateş yakın!

Ve unutmayın:

Değerler uğruna bugün susanlar,

Yarın hakikat adına konuşamaz!

26 Nisan 2025

Çukurambar, Ankara