Etik Liderliğe Duyulan İhtiyaç Üzerine...

Günümüz iş dünyasında etkin olan küreselleşme ve teknolojik değişimin tüm unsurları, -sevimli gözüken ekonomik büyüme odaklı rekabet tanımıyla- çalışanlar üzerinde tahakküm kuran, yıkıcı bir düzen yaratmaktadır.

Bu sistem çalışanların barış, huzur ve esenlik arayışını gölgelerken, etik değerler ve insani boyutlar riyâkâr bir tutumla örselenmekte, toplumsal dengeyi bozan bir ihtilaf zeminine dönüşmektedir. Evet! Değerlerin inşa ettiği hakikatin yerini, -konformist bir anlayışla şekillenen- yüzeysel hevesler ve kısa vadeli çıkarlar almaktadır.

Zamanla bu durum çalışanların, kolektif sorumluluk bilincini ve çoğulculuk merkezli işbirliğini göz ardı etmelerine yol açmaktadır. Evet! Örgütsel misyon bilinci zayıflarken, çalışan ve yönetim arasındaki dayanışma erozyona uğramakta, erk sahibine payandalık eden çıkar grupları da bu çarpık düzenden nemalanarak yanlışı tahkim etmektedir.

Halbuki etik doktrinler, tüm paydaşların erdemli davranış sergilemesini ve basiretli tercihler yapan örnek insanlar olmasını öğütleyerek, sürdürülebilir bir düzenin kurulabileceğini vaaz etmektedir.

Mevcut düzenin erk sahipleri ve imtiyazlı elitlerin bencil tahakkümü, bu değerlerin örgüt geneline yayılmasını malesef engellemektedir. Evet bu süreçte, nepotizm ve bireysel bencilliğin, daha insani çalışma ortamına erişme emeline blokaj oluşturduğu görülmektedir.

Antroposen çağın getirdiği bu karmaşık problemler, sadece adalet, hakkaniyet, eşitlik, özgürlük, saygı ve dayanışma gibi metafizik değerlerin iş ortamında görünür olmasıyla aşılabilir. Ama bu sorun malesef, tüm insanların fikir birliği sağladığı ve katkı verdiği kolektif bir çabayla aşılabilir. Evet! Çoğulcu yönetim, inanç birliği ve kolektif irade olmadan, örgütlerin etik değerlere dayalı, medeni, verimli ve üretken bir çalışma ortamı kurmaları neredeyse imkansızdır.

Bununla birlikte, etik değerlerin hayata geçirilmesi için tüm paydaşların yetkinlik vasıflarının ve ortak iyiye ulaşmaya dönük davranış yetilerinin geliştirilmesi gerekir. Evet! Etik temele yaslanan eğitim uygulamaları, her seviyedeki insanların bilişsel yeti ve melekelerini geliştirmek amacıyla daha etkin, proaktif bir yaklaşımla yapılandırılmalıdır.

Odaklanmış eğitim programları ile ideal norm ve kuralları tanımlayabilir, kurallı bir çalışma ortamıyla bencil bireyleri ve yozlaşmış zihinleri rehabilite edebilir ve böylelikle rafine bir etik kültürü ve müreffeh bir geleceği inşa edebiliriz.

Etik hakikate dayalı eğitim planlamaları, yalnızca insanların bireysel maharetlerini değil, aynı zamanda kolektif bilinci de güçlendirecek bir paradigmaya dayanmalıdır. Evet! Kurumsal yönetim ve paydaşlık ilkeleri doğrultusunda hareket edilmesi, ortak amaç için çalışan örgütü kıvamlı bir mizanla şekillendirecek ve daha adil bir dünya inşa edilmesine katkı sağlayacaktır. Evet, evet! Etik değerlerin örgütün her zerresine nüfuz etmesi için gereken eğitsel planlama, ancak -büyük bir ustalıkla tanzim edilen bir kapsamla- insanların zihin derinliklerine inilerek ve kalplerine dokunarak gerçekleştirilebilir.

Ne var ki, bu arayışta en büyük engel, çalışanların canına okuyan bireysel çıkarlar ve egoların varlığıdır. Yüzeysel heveslerin ve kısa vadeli çıkarların egemenliğine karşı, güçlü bir direnç gösterilmesi gerekmektedir.

İşte tam da bu sebeple, gerçek bir değişim için öncelikle etik lidere ihtiyaç duyulmaktadır. Gerçekten de liderin en büyük sorumluluğu, birbirlerinin farklılıklarını kucaklayarak, ekip içinde kolektif bir bilincin oluşmasını sağlamaktır. Özdeki bencillik ve riyakârlıkları bertaraf etmek ve uzun erimli kültürel değişimi reel kılan eğitimleri koordine etmek için -derin bir zihinsel esneklik, duygusal dayanıklılık, fiziksel çaba ve ruhsal olgunluk sahibi- bir etik lidere ihtiyaç duyulmaktadır.

Sonuç olarak, etik değerlerin özümsenmesi ile tahakküm edilen mevcut düzenin ideale dönüştürülmesi, hem bireysel hem yönetsel seviyede sürekli bir çaba gerektirir. İşte bu mümkünü gerçekliğe dönüştürecek kimse, kitleleri iyiyi büyütmek için organize eden Etik Liderdir!

30 Kasım 2024

Ankara