Kendi Aynasına Bakış Üzerine...

Evet, karşına çıkacak hakikatten

kaçıyorsun sen!

Ve her gece indiğinde,

düşüncelerinin üzerine

temiz örtüler çekiyorsun!

Ah, Bilmez misin?

Gündüzden kaçan yüz,

karanlıkta insana daha yakından bakar.

...

Ey gece, sen sessiz hırsız!

Gündüzün uğultusunu çalarsın da

sakladığı kendi sesiyle insanı,

baş başa bırakırsın.

Kolay değildir karanlıkta uyanık kalmak;

zira beden uyku isterken,

bastırılmış kara düşünceler gözlerini açar.

...

Ey kardeşim! Sen onların nöbetçisi değil,

kendi ruhunun gözcüsü ol!

Önce umutla göğe yönel,

sonra uzun uzun kendi içine dön;

fakat tövbeni

yüzüne örttüğün bir peçe yapma!

Faydasını başkasının göreceği,

Güzel eylem yap!

...

Sor kendine sabırla:

Bugün hangi hakikati gördüm de

ondan yüz çevirdim?

Hangi sözü işittim de

işitmemiş gibi yaptım?

Hangi korku bana buyurdu da

ben onu kendi kararım sandım?

...

Ah kardeşim! Hiç ürkmedin mi

Kendi gözlerinin sana söyleyeceği şeyden?

Hayır! Gördüğünden kaçma;

titreyen vicdanını da yanına al

ve taşı onu yükseklere.

Çünkü insan aynasına

kusursuz olmak için değil,

gördüğünü aşmak için bakar.

...

Ya bakmaya gücün yetmezse, kardeşim?

İnsan bazen aynada kendisini tanımaz,

uzun süre taktığı maskeyi

kendi yüzü sanır.

İşte bu yüzden bakmak acı verir bazılarına:

Yüzleşmekten korktuğu şey,

çoğu zaman geçmişte yaptığı bir yanlıştır.

Ah! Karanlık yalnızca renkleri siler;

fakat insanı vicdanından saklayamaz.

...

Sahi, sen aynaya

ne için bakıyorsun kardeşim?

Kendini doğrulamak için mi?

Yoksa kendini değiştirecek bir hakikati

görmek için mi?

Unutma! Gece boyunca

dürüstçe kendisine bakabilen kişi,

sabah olduğunda

başkalarının bakışından korkmaz!

11 Temmuz 2026

ODTÜ Eymir Gölü, Ankara