Kendi Gözlerimi Taşımak Mı İsterim Başkalarında?

Burada durur ve kendimle konuşurum;

Evet! Hiç kimse anlamaz beni:

Bu yüzden kendi içime konuşurum.

Merhametin gözlerde kaybolduğu

Bir çağın tanığı gibi.

Her sözüm bir bilmecedir.

Evet! Araçtır kelimeler bana,

Ama amaç, mana yaratmaktır zihinlerde.

İçi derindir ve çok gizlidir söylemlerimin,

Sadece anlamak isteyen öğrenir ondan.

...

Ah! Tüm yaşananlar bana

Yaratıcısıyla alay eder gibi görünür:

Haykırır benliklerim:

İhtiyaç sevgi olmuş yeryüzünde

Ama sevgi ihtiyaçla yaralanmış!

Evet! Uzundur yaşam bana bir oyun gibi görünür

Ve ruhum kendini saklar gibi kendine kapanır.

Oysa hayat, üzerine düşünülecek

Bir şey olması gerekmez miydi?

Bak! Birisinden duydum o sözü:

İnsan aşılması gereken bir şeydir!

...

Bir çöl gibi yaşadım insanlar arasında

Ama şimdi aykırılara karışmak mı isterim?

Kendi gözlerimi taşımak mı isterim başkalarında?

Oysa İnsanları sevmediğim için değil —

Yanlışlıklarını yargılamamak için

Çekilmiştim ıssızlığa.

...

Ah! Ne vakit arınacak bakışlar yeryüzünde?

Ne vakit erişecek insanlığa sevginin dokunuşu?

Ne vakit çözülecek içimizde biriken

Bu sessiz bencillik ve adaletsizlik?

...

Beklerim şimdi avucu büyük elleri:

Ama önce bana aykırılar ulaşmalı değil mi?

Korkudan sıyrılmış gözler

Ve hesap bilmeyen o yürekler,

Anlasınlar da gereğini yapsınlar diye!

...

Bilge özlemim haykırdı

Ve gülümsedi hakikat içimde,

Dağda doğan yabani bir sezgi gibi —

Değişimin özgür isteğiyle.

"Yaz!" dedi gizemli bir dille.

Evet! Henüz hiçbir gözün görmediği

Berrak yarınlara doğru,

Hiçbir yargının dokunamadığı

Sade ufuklara doğru:

İnsanların birbirine yük olmadan

baktığı yere doğru.

...

Yazdım, yazdım!

Zincirlerini kırmalarını istedim onlardan

Ve o küflenmiş yargılarını.

Saf görenlere, yük taşımayanlara

Ve kendini unutanlara

Bir kahkaha savurmalarını diledim.

“Birleşin!” dedim onlara,

“hesap eden karanlık kalplere karşı!”

...

"Ey kendinden kaçan,

Kendine kapanan" diye seslendim:

İnsanlara sevgiyle bakmak istemez misin?

Ah! O halde benim gibi yap —

Sev karşılıksız ve beklentisiz!

Zira sadece seven görür yanlışları da

Başkasını büyütmek ister.

Evet, ey sevilen! Her şeyden önce,

Kendine bakmayı bırak da sev herkesi

...

Anlattım onlara kendi acımı, kendi hayalimi

Son kez onların arasına varmayı isteyerek,

İndim onların gözlerine, akşam ışığı gibi.

"Sevgi bir sonuç değil, bir geçittir" dedim:

Arınmış yüreklere uzanan yollar gibi.

Evet! Yeni gözler gösterdim onlara,

Yeni görülerle birlikte;

İnsanın yüzüne değil,

Özüne bakan bir açıklık gibi.

...

Sevdim o aykırıları,

Yargıyı bırakanları ve kendini unutanları!

Tüm çabam: parçalanmış olanları

Bir tek sevgide toplamak ve birleştirmekti.

Evet! Paylaştırmak istedim bilgiyi,

Yargının ağırlığını hafifliğe,

Sevginin darlığını genişliğe...

...

Onların terazileri üzerine

Kendi sevgimle uzandım,

Hükmeden gözlerin

Ve tartan zihinlerin altına —

ve güldüm onların ölçülerine,

çürümüş yanlışlarına.

Anlattım, anlattım.

...

Battım karanlık yüreklere acıtan bir dille,

Ama onların yanlışına iyiyle dokunmak için.

Evet! Güneş gibi batmak istedim;

Çünkü ancak ateş, zalimi yumuşatır diye!

“Sizi arındırsın hakikat!” dedim,

“kendi aynanızda görünsün yargı!”

Seslendim, seslendim:

“Bak! Bu gözler artık sizi

Kusurlu görmek istemiyor!”

...

Derler ki sever zaten o —

Ah! ne büyük bir yanılgı bu!

Ne çok korku var içinde!

Ne kadar zavallı bu bakış;

Ne kadar sığ, ne kadar titrek!

Evet! Kendini en çok koruyan,

En az sevendir hakikati.

..

Sen, ey aykırı! Ey sevilen güzel!

Ne saklarsın gözlerinde, ne gizlersin?

Bir yargı mıdır bu?

Yoksa senden taşan bir ışık mı?

Küçük bir dilektir taşıdığım sana.

Ah! Ne kadar da ağır.

İyi dinle beni: Yaratmak isterim insanı

Ben sevgimle.

...

Bak! Bakışım dua oldu, susuşum açıklık.

Sustum; yargılar dağıldı.

Ey gece, ört benim sözlerimi!

Sustum; gözleri konuştu.

Evet, ey aykırı! Korkma görmekten;

Çıplaklığında doğar sevgi insanda.

...

Ve ben, arınmış bir bakışın yankısında

Doğan bir sessizliğim.

O halde ey zaman, çöz beni aykırılarla!

O sıradışı zihne sahip üst insanlarla!

04 Nisan 2026

Çukurambar, Ankara

Liderlik Okulu – Güz Dönemi Açılış