Neşeyle Düşün Yola!

Bir gün bana, “Buradaki olumsuzluklara alıştık, artık eskisi gibi acıtmıyor” dediler. Böylece kendi çaresizliklerini bana, gururla ifşa ettiler.

Onlara şöyle seslendim:

Ey! Gam, keder ve hüznü,

Kendine sevgili yapanlar!

Bıkmadınız mı, çürümüşlük bataklığında

Burnunuzu bir elinizle kapatıp oturmaktan?

Mutluluk maskesini yüzünüze takıp

Mutsuzlukla aynaya bakmaktan?

Ey, Her şeyden çok sevilenler!

Umutlanmak için bile,

Umudunuz da mı yok?

Hayır! Küller gibi uçuşup savrularak

Keyifle bu diyardan gitmek yerine,

Kendi mezarınızı, kendi ellerinizle

Kazmak niye?

Ümitle gülümseyen güneşe ant olsun

Yanlış yoldasınız!

Hayır! Sakının bu zararlı düşünceden!

Çaresizliği, kader sanmadan

Ümitsizliği ise amaç yapmadan

Yepyeni bir yaşam için neşeyle düşün yola!

Kara bulutlar ardında saklı kalan geleceği

Bir gayret ve ümitle aydınlatmak istiyorsanız,

“Yokluğumuz, size ceza olarak yeter!” diyerek

Güneşli bir gelecek için neşeyle düşün yola!

Sakın unutmayın!

En parlak ışık, en karanlık gecede doğar!

10 Kasım 2024

Ankara