Öfke ve Adalet Üzerine...

Kardeşim,

öfkeni dizginlemek

boyun eğmek midir?

Hayır, işte!

Gereklidir bu dizgin;

çünkü sabır ateşi söndürmez,

sadece onu yönlendirir.

Nice insan gördüm ki,

öfkesinden korktuğu için

onu toprağa gömdü;

sonunda gömdüğü ateşle birlikte

kendisi de soğudu.

Ve nice insan da gördüm ki,

öfkesini efendi yaptı;

sonunda onun ateşi

önce kendi evini yaktı.

Evet! Her ateş yakar;

fakat hangi şeyi

yakacağına karar vermek,

insanın işidir.

...

Bak, içindeki ateş nasıl da

adaletin habercisi olmak istiyor:

bırak yükselsin de

haksızlığın rahatını kavursun!

Zira öfke,

hakkın buyruğuna girdiğinde

yıkıcı olmaktan çıkar da

ayağa kaldıran bir kuvvete dönüşür.

...

Kardeşim!

Bir haksızlık gördüğünde susma;

ama öfkenin de eline geçme.

Evet! Onu dizginle,

yönünü ver de hizmetine al.

Ah! Dizginlenen öfke,

adalete nerede

dimdik durması gerektiğini öğretir.

...

Sahi, şimdi ateşini

ne yapacaksın kardeşim?

Onu kendi bağrını

yakmak için mi saklayacaksın;

yoksa karanlıkta kalmış bir hakkın

kandili yapmak için mi?

11 Temmuz 2026

ODTÜ Eymir Gölü, Ankara