Çok fazla dolaştım bugün sıradanlığın yurdunda ve aniden bir utanç düştü içime. Ve etrafıma bakındığımda, bir de ne göreyim! Ahlâk,...

Ey insan! Hayatta bir bitki gibi yer tutma! Kendini eksik hisset ve yola çık! Çünkü tamamlanmışlık hissi, Yok oluşun başlangıcıdır! Ah!...

Dediler ki: “Neye sahipsen, O'sun.” Ama ne büyük aldanış! Ellerindekine “ben” dediler, o elden gidince benlikleri de çözüldü. Ah, ne...

Ey aykırı kara kedi! Ey kendi gölgesinin mahkûmu! Ha! Sen mi susturacaksın içindeki korkuyu? Korku ardında değil — Sen zaten onun...

Bir insan, geceden kalma sorularını alnında taşır gibi öne çıktı; rüzgâr saçlarına değdi, sesi titrek bir kuş gibi fısıldadı: “Ey sevgi...

Ah! Ey içine saklanıp kendini avutan! Sen umut mu sandın nefesinde ısınanı? Bil ki korkak umutla oyalanır; cesur ise onu sırtında taşır!...

E2, kalabalığın arasından ağır adımlarla çıktı; yüreğinde taşıdığı görünmez zincir, aykırı olmanın gönüllü bedeliydi. Kendine meydanın...

Ve aykırı genç kız bir taşın üstüne oturdu. Kalbinden bir soru sızdı: “Bir insan umudu nereye saklar ki düşmekten korkmasın?” Ve P’nin...

E1, meydana hışımla çıktı. Adımlarının gölgesi kalabalığın suskunluğunu yarar gibiydi. Kimisi başını eğdi, kimisi nefesini tuttu ama o,...

E2, adımlarını taşlara emanet etti. Bir kayanın üstüne oturdu; sanki sırtındaki yükü yeryüzüne bırakmak ister gibiydi. Gözlerinin ucunda...

Bugün bir aykırı yanıma geldi ve dedi ki: “Bana hayatın anlamını söyle!” Baktım ona güzelce — Ve sözümü toprağa ekerek fısıldadım: Ey çok...

Evet! O vakit kalabalığın ortasındaydım, ama bu dünyaya ait olmadığımı ilk orada hissettim. Onlar birbirini alkışladıkça, içim çürüyordu....

Sımsıcak bir yürekle dokundum—ama onların elleri alışıkmış sadece almaya, yanmaya değil! Ha ha! Ne bekledim? Benliğimi sonuna kadar...

Ah! Etki, söylemde değil, yaşanmış güzel eylemde kök salar. Çünkü değer, sergilenmeyen bir hakikatse; öğüt, boş duvara çarpan sestir. ...

Bir düşünce düştü kalbine, bir yıldız gibi… Karanlığın en sessiz yerinde doğdu. Ne gece titredi o ışıktan, ne de gündüz onun adını bildi....

Ey sen! Evet, sana sesleniyorum, o suskun gözlerinle beni izleyen, aykırı ruh! Dur! Kaç kere daha bekleyeceksin kendi gölgenden firar...

Yine mi adalet dediler? Ah! Herkesin dilindeydi ama ben onu, sessizliğin alnına düşmüş bir yara gibi gördüm. Ne zaman “adalet” deseler,...

Ey siz! Ey yorgun gözlerle ufka bakanlar! Ey kalabalık içinde yalnızlığını kutsamış olanlar! Biriniz geldi bugün yanıma, titreyen bir...

Ve bir gün, kalabalık sustu. Sustukları yerden bir fısıltı değil, bir sarsıntı yükseldi. E2’ydi, seslenen. Ey insanlar! Ey kendi...

Bir adam geldi bugün yanıma. Koşturarak geldi, ama sanki her kelimesiyle susuyordu. Gözleri göğün en uzak yıldızını arıyordu; ama...