Ah, soran mısın bana? Kötülüğü kim doğurur diye? Ey kardeşim! İyilik, insanda kudretin meyveye durmasıdır. Ama kötülük, aynı insandaki...

Ve biri koşarak geldi içlerinden, merakla seslendi: “Üst insan kimdir, bana ondan söz et.” E2 ayağa kalktı içimden de gülümseyerek dile...

Değişim mi istiyorsunuz, ey kardeşlerim? Ben size diyorum ki: Bilinmeyen yanlışa haykıramaz insan! Çünkü öfke, körlüğün değil, teşhisin...

Ölülerin haykırdığı ama dirilerin sustuğu bir vakitte, içimdeki E2 konuştu: Ey insanlar! Gördünüz mü adaletin ardına sığınıp merhameti...

E1’in kaşları çatıldı, gözleri sanki kıvılcımlar saçan iki kor gibi karardı. Derin ve öfkeli bir nefes aldıktan sonra bakışlarını onların...

Ey dost! Önce bilgiyi buldum da sandım ki sır odur. Ama gönlüm sordu: “Gönülde yanmayan nur, geceye kandil mi olur?" Ah! O an kalbim...

Ah! Ah! Yaşam — gaddar öğretmenim! Güneşler söner, öğretiler çürür, gençlik ufalanır; fakat geçen zamanın soğuk nefesi kalır ardında!...

Anlatırım etrafıma sevgi dolu öğütlerle ve azalan yoldaşlarla tırmanırım dikleşen yamaçlara. Orada, suskun göğün çağrısıyla, işte o...

Ey kardeşlerim! Siz ki niyetlerinizi kutsal bir amaç gibi taşırsınız; fakat arzuların gölgesinde ne saklıdır, biliyor musunuz? Bir...

Ne bağlı kalmak isteriz, ne de bağımlı olmak. O halde bırakın da size hakikati söyleyeyim! Ey bağlılık ölçümlerini öven kardeşlerim!...

Ey önümde duran vicdan! Yine mi sessizsin? Sen, ey ruhumun aynası! Sana baktığımda ürperiyorum, çünkü çıplak hakikatin ağırlığı...

Yöneticilere insanlığın yararına işler yapmayı öğreten etik bilgi, bugünün yozlaşmış düzenini yerinden oynatacaktır. Ah! Tüm bencil...

Dolana dolana, ormanların ve nice ırmakların arasından kendi yurduna dönüyordu E1. Ah! O aykırı göğün yurduna... Dolambaçlı vadilerden...

Sana liderlikten soruyorlar! Onlara de ki: Bir post görürsün boş gibi, Üstünde oturur nice biri. Söz etmez “benim” deyi, Her yükü...

Bir genç kız çıktı E1’in karşısına, yorgun ve kırgın, omuzlarında dünya yüküyle yürüyen bir gölge gibi. Gözleri derin kuytulardan...

Ah! Ben çoğunluktan ayrıldığımda karanlığa düşmedim, gölgemi orada buldum. Ve siz hala sanıyorsunuz ki yalnızlık, terk edilmişliktir....

Bir çocuk girdi düşüme elinde ayna ama gülümsemesi yoktu, “Kalbinle gör!” dedi, “Işık gözde değil, göğsünde doğar.” Ve ben o an anladım:...

Ah! Dağlar içlerinde bir neşe biriktiriyor. Ve ben öyle sesleniyorum ki yeryüzü bile ümitlenmek zorunda kalıyor! Belki konuşmuyor...

Bugün karşıma dikildiler ama sözlerinden önce, yüreklerindeki karanlık çöktü önüme. Ve dediler ki: “Burada çabalayarak başarı doğmaz. Bu...

Ey içimde kıvranan ses! Bir zamanlar göğü sarsan sözlerim, şimdi yalnızca boşluğa çarpıyor. Ah! Konuştuğumu sandım ama gök bana cevap...